Telefoon : 06 518 30 315   fax : 079-3433741  email : info@paardenservice.nl

Telefonisch spreekuur : maandag t/m vrijdag van 08.00 - 09.00 uur daarna voicemail inspreken

Onze paarden en ons verhaal!  (update juli 2010 )

Het verhaal van onze eigen Haflingers.

Al enkele jaren hebben we 2 Haflingers Joke en Gerritje (resp. moeder en dochter)
Toen we ze kochten stonden ze met nog een andere dochter van Joke al 6 jaar op een opfokcentrum in Friesland lekker in de wei.
We hebben ze opgehaald en constateerden dat ze door de beheerder van het opfokcentrum nog snel even waren bekapt.
Aangekomen op de stal bleek al snel dat ze voornamelijk aan de voorzijde helemaal niet uit de voeten konden omdat de hoeven zodanig kort bekapt waren dat ze bijna op het leven liepen.
Onze angst was dat er sprake was van hoefbevangenheid, en achteraf blijkt dit inderdaad zo te zijn geweest, welliswaar niet heel erg, maar toch. Gelukkig kwam er de volgende dag de hoefsmid en die heeft de Haffies voor op ijzers gezet en vrij vlot daarna konden ze weer behoorlijk uit de "hoeven" zoals op de foto wel te zien is.
Gedurende de jaren die volgden hebben we een constante strijd moeten leveren tegen het afbrokkelen van de hoeven, waar we werkelijk elke variant uitgeprobeert hebben om de kwaliteit te verbeteren.
"Vloeibaar Goud" door het voer, vetten, olie, noem het maar op, niets gaf echt een verbetering te zien, we hadden zelfs het idee dat het de laatste tijd steeds slechter ging.(en dat klopt ook !)
Na elke keer dat ze werden beslagen zagen we dat de conditie van de hoeven steeds verder terugliep, de nagels kwamen er steeds sneller uit en op een gegeven moment vielen de gaten in de hoefwand waardoor de ijzers loslieten.
Hieruit hebben we geleerd dat vetten en oliën van de hoeven een tegenover gesteld effect heeft !
De hoefwand wordt hierdoor namelijk zo "flexibel" dat deze onvoldoende weerstand heeft.
Toen kwam de dag dat de hoefsmid blijkbaar met ruzie van huis was gegaan en de beide Haffies op een dermate agressieve manier had bekapt dat hij ons meedeelde dat ijzers plaatsen niet meer mogelijk was !

We moesten vaststellen dat er bij allebei diverse malen in het leven was gekapt en de zolen waren zo dun gemaakt dat je het leven erdoorheen kon zien.
Gevolg : beide dames konden geen been meer voor de ander zetten.
Een bijkomend probleem was dat de hoefwand steeds verder afbrokkelde wat de zaak al niet eenvoudiger maakte.
Goede raad is duur, en ik ben toen een alternatief gaan ontwikkelen om de dames aan het bewegen te krijgen, zonder dat de hoefwand verder zou worden beschadigd.
Ik had natuurlijk het voordeel al veel onder het paard te hebben gestaan met het bekappen en beslaan, maar nu moesten we toch een stap verder.
Via mijn leverancier kreeg ik een folder toegestuurd over de produkten van VETTEC ADHERE, een in Amerika ontwikkeld product waarmee je in staat bent hoefwandcorrectie’s te maken.
We hebben toen onze Haffies op ijzers met een luchtdrukzool gezet, waarbij we in de opgebouwde harswand hebben genageld omdat er geen hoefwand meer was om in te nagelen en we perse de hoefwand wilden sparen.
Al snel bleek dat dit een zeer precies karwei is want dit product hecht zich aan het eerste wat het tegenkomt, dus ook vocht , vet en vuil.
Toen we hiervan op de hoogte waren hebben we het geheel opnieuw aangebracht en het resultaat mag verbluffend genoemd worden. Vanaf dag 1 konden ze weer uit de voeten.
Alleen jammer (hoewel...) dat Haflingers hun eigen weg gaan. Ze staan net zo lief lekker in een moddersloot om aan de andere kant het riet op te eten, en als je dan je delicate hoefje eruit trekt gebeurt het wel eens dat het door het baasje opgebouwde in een fractie op de bodem van de sloot ligt, niet terug te vinden is, en hij dus weer helemaal opnieuw aan de slag kan.
Uiteindelijk hebben we het voor elkaar gekregen dat ze een 6 tal weken op deze constructie konden lopen.
Heel benieuwd natuurlijk wat er onder vandaan zou komen, en wat nog belangrijker is, kunnen ze weer met een beetje kwaliteit lopen.
 

Hans heeft een professionele opleiding gevolgd bij OAC de Groene Welle afdeling paardenhouderij in Zwolle.
Met de daar opgedane kennis, de vele vrije uren samen met de hoefsmid op stap en de inmiddels opgedane ervaringen als bekapper hebben we in mei 2003 besloten om te proberen onze Haffies zonder ijzers door het leven te laten gaan.

In de loop van de tijd hadden we (via, via) veel gelezen over het natuurlijk bekappen en hebben geconstateerd dat mijn bekapmethode vrijwel identiek te noemen was. Natuurlijk hebben we ons daar verder in verdiept en hebben onze meiden toen zonder het ijzerwerk in de natuurlijke stand het weiland ingestuurd.
Op het harde was het nog steeds een drama, maar in de weide (die goed droog was ) konden ze prima uit de voeten.

Daarop hebben we besloten ze daar gewoon te laten staan.
Alles bij elkaar na ongeveer 4 maanden waren we zoveel verder dat ze redelijk goed liepen, wilden weer onder het zadel en gingen zelfs spontaan in draf wat we een heel goed teken vonden.
De hoefwanden begonnen ook weer te groeien en stapje voor stapje kwamen we waar we zijn wilden.
In deze periode hebben we ons pas heel bewust gerealiseerd hoeveel ellende hoefijzers aan een hoef toebrengen. Hoeven die brokkelen omdat de aansluiting met de witte lijn helemaal vervallen is met als gevolg dat de hoefwand er als het ware afbladdert.

Na alles bij elkaar 7 maanden hadden onze Haffies nu zulke goede voeten dat ze weer gewoon alles aankunnen.
Elke 2 weken loopt Hans ze even na, haalt de randjes weg en maakt de mustang roll. Olie, vet en teer gebruiken we niet meer en we zien dat de hoefkwaliteit met sprongen verbetert !
Onze Haffies komen niet meer op ijzers, dat weten we zeker, en ik ben blij dat ik de opgedane ervaringen nu kan gebruiken in mijn werk als bekapper, maar dan wel op NATUURLIJKE wijze.

Voorjaar 2005, de eerste dag in de wei !

Na 3 uur uit de wei en toen bleek dat de Haffies weer gevoelig zijn gaan lopen. Opnieuw gaan zoeken naar

a. de oorzaak

b. de oplossing

De oorzaak was niet zo moeilijk, beide blijken gewoon chronisch bevangen te zijn en nieuwe studies tonen aan dat met name

fructaan de grote boosdoener is. Redenen te over om ons hier verder in te verdiepen

(en niet alleen wij maar velen met ons, zie de fructaanwijzer op de pagina over hoefbevangenheid)

Maar wat gaan we eraan doen.

De oplossing definitief vinden is erg moeilijk, maar we zijn goed op weg. Eerst hoefschoenen aangemeten om

het gevoelig lopen op het harde weg te nemen.

Voorjaar 2006, de winter zijn we redelijk doorgekomen, we hebben nu een stal gevonden met een uitrijmogelijkheid naar het Delftse Hout,

een recreatiegebied wat grenst aan het Bieslandse bos, de Dobbeplas en het Baleibos. We hoeven maar een 100 meter over de weg voordat we in het bos zijn.

De harde ondergrond vormt nog steeds een probleem en echt zuiver lopen de dames niet.

Op een zondag hebben we bij Anneke Kaandorp een introductiecursus masseren en strechen gevolgd.

's Avonds maar gelijk in de praktijk gebracht op de meiden en echt, het resultaat is verbluffend ! De weken na deze massage lopen beide haffies gewoon goed.

Weer wat geleerd, en eigenlijk is het heel erg logisch, want als er ergens in het lichaam een probleem is wordt dat door andere spieren opgevangen / gecompenseerd

waardoor er overbelasting ontstaat.   Door massage kan deze overbelasting worden opgelost. Met deze nieuwe wetenschap hebben we intussen veel paarden van hun

problemen af kunnen helpen. Intussen hebben we Anneke een volledig programma laten afwerken en beide haffies worden elke dag gereden !

Want ook dat is ons duidelijk geworden, lekker in de wei grazen is heel erg fijn, maar de callorietjes moeten er wel elke dag direct weer afgetraind worden.

Beweging is een must in deze tijd.

Het onderzoek gaat door.

Juni 2006, telefoontje van een stalgenootje dat een van de haffies met het rechter been omhoog staat. Ja hoor, duidelijk bevangen en niet zo zuinig ook.

Gerritje kan niet meer op het voetje staan. Via de toon hebben we nu een open verbinding naar de ontsteking gemaakt zodat de druk weg kan.

Gelijk gestart met Drainage compositum en Pro- Bioforte van de Groene Os

( ik heb dat tegenwoordig standaard voldoende in mijn wagen en het is via mijn webshop te bestellen ).

Binnen 2 weken liep Gerritje weer goed en was weer vrolijk, een dergelijk resultaat hadden we nog nooit gehad.

Ondertussen veel opgestoken van de bijeenkomst welke ik heb gehad in mijn hoedanigheid als voorzitter van de vereniging van natuurlijke hoefbekappers

met mensen van de Engelse afdeling van de AANHCP. Die waren een aantal dagen bij ons te gast.

En die vertelden ons dat ze heel goede resultaten geboekt hebben met "puur" magnesium oxide.

Dit gaf bij paarden met dezelfde problemen als onze haffies een perfect resultaat. Ondertussen hebben we de juiste contacten gevonden om dit magnesium

( wat puur is en geen combinatie vormt met andere stoffen ) te importeren.

Een andere ontwikkeling is het werken met kunststof hoefbescherming welke eventueel geplakt wordt.

We hebben dit bij onze eigen Haffie's uitgeprobeerd en de resultaten zijn uitermate bevredigend te noemen.

Maar een echte oplossing..........die hadden we nog steeds niet in onze handen en in maart 2008 waren beide Haffies weer zodanig bevangen

(terwijl ze al die tijd op stal gestaan hebben en niet op het weiland) dat de dierenarts die erbij is gekomen ons het dringende advies gaf om de beide

dames maar in te laten slapen.

NO WAY dus.

Wij zijn er echt nog niet klaar mee, en onze dames zeer zeker ook niet !!

We gaan op zoek naar een stuk land waar we ze 24/7 het hele jaar door buiten kunnen hebben.

JUNI 2007, eindelijk ons eigen stekkie !

Omdat we onze Haffies niet meer op stal willen hebben zijn we

op zoek gegaan naar een lokatie waar ze het gehele jaar door op het land kunnen staan.

Deze plek hebben we gevonden in Benthuizen.

Daar huren we momenteel ruim 5000 m2 land en hebben we de beschikking over

een schuur waar een grote overkapping aan zit waaronder de paarden kunnen schuilen bij slecht weer.

We hebben de 5000 m2 in 4 stukken opgedeeld zodat we de 3 paarden

welke erop staan op regelmatige basis kunnen verweien.

Hierdoor kunnen we het land sparen en er het gehele jaar gebruik van maken.

Inmiddels hebben we een van de ijslanders, Hàli, overgenomen.

We hebben besloten om onze Haflingers het komende jaar niet te belasten

om de hoeven volledig tot nieuwe uitgroei te kunnen laten komen.

Dat beweging ontzettend belangrijk is blijkt wel; het is eng om het neer te zetten

maar momenteel gaat het werkelijk super met de twee dames, die uitstekend uit de voeten kunnen.

Hiermee is voor mij aangetoond dat de hoefbevangenheid bij mijn dames niet wordt

veroorzaakt doordat ze op grasbodem staan, sterker nog, sinds dat ze op het  land staan,

hebben we, op een enkele hoefzweer na, geen problemen meer !

Hiernaast het stuk land, onder links de schuur met schuilmogelijkheid.

FEBRUARI 2008,

Vorige week weer de hoeven onder handen genomen en

we zien nu dat de uitgroei van de hoefbevangenheid zo goed als volledig is.

Onze Haflingers lopen momenteel echt super over alle soorten ondergrond,

hebben geen terughoudendheid meer op harde ondergrond en

er is weer een volledige aansluiting van de witte lijn met de hoefwand

Inmiddels is aan de kopse kant links van de schuur bij de padock ook

een flinke dakaanbouw gemaakt zodat ze een volledige bescherming hebben

tegen de natuurelementen.

Onze paarden hebben de gehele dag de beschikking over voldoende hooi

( we jassen er soms 2 balen per dag doorheen ) .

Als we met de Haffies gaan wandelen ( gemiddeld 2 uur per dag ) hebben ze er flink de gang in.

Misschien dat we ze binnenkort weer voorzichtig onder het zadel kunnen laten lopen,

maar daar zullen we heel voorzichtig mee omgaan.

Ik benader de genezing van de hoefbevangenheid met dezelfde instelling als een sporter

die een ernstige blessure heeft opgelopen.

Die moet ook eerst herstellen en gaat vervolgens in een revalidatieprogramma voordat

die weer aan de bak kan.

In de zomer van dit jaar hebben we de paddock grondig aangepakt. Was dit de afgelopen winter een grote modderpoel, nu hebben onze paarden

de beschikking over een super zand paddock welke is gedraineerd zodat ze onder alle omstandigheden heerlijk droog kunnen staan.

De afgelopen maanden zijn we goed doorgekomen, soms wat probleempjes met een hoefzweer maar we weten dat dit nog de naweeen zijn van de

hoefbevangenheid. Met de thermografische camera hebben we precies kunnen vaststellen waar de hoefzweer zat, in alle gevallen in de kroonrand.

Dan is het een kwestie van tijd en de kiezen op elkaar.

Absoluut geen fijn gezicht als je ze zo ziet gaan, maar op het moment dat ze uitbreken is het leed heel erg snel geleden.

Nu pas zien we dat de uitgroei van de hoeven mooi recht verloopt en inmiddels hebben we de hoeven goed onder controle.

Juni 2009

Inmiddels hebben we het naastgelegen stuk weiland ook tot onze beschikking zodat we nu 1 ha land hebben wat we hebben werdeeld in 6 percelen.

Onze Haffies tonen nu toch duidelijk dat ze de afgelopen jaren erg veel hoefproblemen hebben gehad. De ene na de andere hoefzweer komt nu los,

 en soms vragen wij ons af of we dit wel zo door kunnen laten lopen. Maar steeds als de hoefzweren uitgebroken zijn gaan ze weer "aan het werk" om het gazon bij te houden.

Juli 2010

De laatste jaren hebben hun tol geeist van onze Haffies. inmiddels 19 resp 16 jaar oud zien we dat het bewegen steeds meer problemen gaat geven.

uiteindelijk wordt dit (ineens) zo slecht dat we besluiten om beide Haffies in te laten slapen.

9 jaar geleden zijn moeder en dochter bij ons aangekomen en we hadden inmiddels al besloten dat wanneer de tijd daar zou zijn moeder en dochter samen naar de paardenhemel zouden gaan.

Intussen zijn we zover en hebben de beslissing genomen.

Vredig en heel rustig zijn ze ingeslapen, op het weiland waar ze zoveel levensvreugde, maar ook verdiet hebben gehad.

we hebben ze gezamelijk laten cremeren en we weten dat ze nu geen pijn meer hebben en nog steeds samen zijn.

Ons IJslandertje staat nu alleen, maar we gaan snel zorgen dat hij in ieder geval een vriendje gaat krijgen.

Via, via krijgen we een adresje van iemand die een pony heeft staan en daar niets meer mee kan.

We zijn gaan kijken en Shady, een 8 jarig ruintje doet zijn PR werk voorbeeldig. We koppelen de trailer aan de wagen en laden hem direct in.

Shady wordt door Hàli direct als zijn maatje geaccepteerd en inmiddels staan ze samen zij aan zij het gazon kort te houden,

 iets waar ze best wel moeite mee hebben omdat het wel erg veel is.

Dus zijn we maar verder gaan kijken, overwogen om er schapen of geiten bij te zetten, maar aangezien we goede contacten

met de omwonenden hebben én dat zo willen houden besluiten we om dat maar niet te doen.

Dus hebben we van een fokker 2 ruin shetjes overgenomen, nu nog jaarling en die zullen de "ploeg" binnenkort komen versterken.

Shady kan voor een karretje en we hebben al wat trainingswerk gedaan waar hij zich van zijn beste kant laat zien.

We willen eerst gaan beginnen hem voor een sulky te zetten.

wie weet dat we de 2 nieuwe vriendjes in de toekomst als een 2 span kunnen inspannen.

We vergeten onze Haffies niet, maar slaan de bladzijde om en starten een nieuw hoofdstuk in ons paardenleven.

want een leven zonder paarden kunnen we ons niet voorstellen.

hiernaast onze nieuwe aanwinsten de bonte pony hebben we Chippie genoemd en het vosje Cootje

beiden zijn jaarlingen en moeten ongeveer een meter hoog gaan worden.

zoals te zien is hebben we voldoende weiland zodat ze de komende jaren lekker kunnen uitgroeien

alvorens we iets van ze gaan vragen.

De kennismaking met Hàli en Shady was wat turbulent, maar zal snel veranderen zodat het een leuk

groepje zal gaan worden.